miss łzy głowa smutek humor koniec facet tęsknota zarost faceci samotność sam smutno śmieszne smutny tęsknię śmieszny zabawne wesołe rozstanie smutna z humorem zabawny zerwanie tęsknić samotny płakać smucić się zerwać rozstać się sama
dla telefonu Ericsson
Kod: BE810405NUV
Aby otrzymać grafika EMS - wyślij sms o treści BE810405NUV pod numer 7228
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:BE810405NUV na numer 7228
Cena SMSa wynosi 2 pln (2.44 pln z VAT).
Usługa grafika EMS dostępna na telefony Alcatel: T66, T65, T39m, T20e, T200, R600, R520m,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
Żyje we mnie jakiś głuchy płacz- jakiś szloch i płacz żyją we mnie- niby w grocie kropel wieczny szmer, monotonnych kropel tajny jęk. Ach, to pewno przez zbójców zamkniona ze złotymi włosami królewna, (kasztelanka lub może pasterka)- z pól słonecznych, zielonych porwana, zapomniana i w grocie zamknięta i na ostrych się głazach krwawiąca, złotowłosa mej duszy królewna. Łzy jej płyną jak zimne opale- łzy jej płyną wśród nocy bez końca i w kryształy się lodów zwisają- w zamyślenia wiszące kryształy. Raz przypełznął ze szmerem do groty- wąż kusiciel tych głuchych podziemi, usta chciwie przyłożył do zdroju, lecz się wzdrygnął przed blaskiem nieznanym. A wtem ujrzał w szafirach królewnę- i swe oczy głębokie, zielone- swoje oczy widzące w ciemnościach utkwił w bladą płaczącą królewnę- i mądrymi oczyma pocieszał i prowadził ją w otchłań głęboką- fosforycznie oczyma przyświecał- i prowadził ją w otchłań głęboko. Aż pod ręką skrwawioną, co szuka w mroku oparcia, grać poczęły jak dzwony bólów zamarzłych kryształy: chór wyklętych pielgrzymów nuci pieśń grobu świętego, tarcze błyskają, miecze - wśród kolumn czarnych bazaltu- wstają z grobów olbrzymy- szał rozpędzonych rumaków niesie ich w ogniach kłębiących przed gniewny w piorunach Majestat. Nagle śpiewy zamilkły- głucha rozwarła się otchłań- widać wśród ścian obślisgłych mgłą wirujące jezioro. I na zwilgłym grobowcu drżąca spoczęła królewna, w otchłań patrzy bezgwiezdną- w świątyń zagasłych jezioro. Wtem ją mocne ramiona objęły w krzyku bezdzwięcznym i uniosły nad otchłań skrzydeł sześcioro i ujrzała cudowną w blasku miesięcznym- twarz Lucifera. --